ACV Transcom Maritime

ACV Transcom Maritime

Als een vis in het water

Sector ZeevisserijPosted by webmaster 28 Nov, 2013 13:02
Collega’s Michèle en Andrea voelen zich helemaal thuis tussen de zalmen, pladijzen en andere verse visjes bij Marine Harvest Pieters. Hoewel het visbedrijf pas een herstructurering achter de rug heeft, zien de twee déléguées de toekomst positief. ‘Door nieuwe bestellingen zijn we weer zes maanden gerust.’

Michèle Dupont (rechts op foto) en Andrea Bulteel (links) werken bij het visbedrijf Marine Harvest Pieters, in de vestiging in Brugge. Daar wordt onder andere verse vis uit de Noordzee verwerkt en verpakt voor distributie naar de supermarkten.

‘Mijn taak is om alle soorten verse vis te fileren’, vertelt Michèle (43). ‘Zalm ontgraten, tongetjes kuisen, pladijsjes proper maken… Ik doe dit werk al 15 jaar. Tussendoor ben ik even taxichauffeur geweest. Maar ik ben teruggekomen, omdat ik graag met mijn handen in de vis zit (lacht). Het geeft veel voldoening om van een ruw product een afgewerkt product te maken. Als ik die ingepakte visjes zie, ben ik trots op mezelf dat ik die gefileerd en geproportioneerd heb.’

Collega Andrea (51) is kwaliteitscontroleur. ‘Ik kijk de verpakking na en controleer of de vermelde prijs en datum juist zijn. Ik doe dat graag. Ik werk hier twaalf jaar, maar eigenlijk zit ik al sinds mijn 14de in de vissector. Ik heb nooit iets anders gedaan. Als ik nu zou gaan studeren, zou ik niet weten voor wat.’

Kunnen jullie goed tegen de koude op de werkvloer?
Michèle: ‘Op mijn afdeling is het zes graden en op de afdeling van Andrea vier graden. Maar ik ben op de koude gekleed. Ik draag een sous-pull, een pull en daarboven een T-shirt van het ACV. Ik ben trouwens altijd in het groen, zodat de mensen zien dat ik van de vakbond ben. De vis ligt in ijswater. Ik draag handschoenen, maar die houden de koude niet tegen. Intussen ben ik het wel gewend. Echt koud heb ik het niet, want ik sta nooit stil. En anders moet je rapper werken (lacht).

Andrea: ‘Voor collega’s die minder goed tegen de koude kunnen, zijn er sjaals, mutsen, kousen en voetverwarmers voorzien. Er zijn mensen die last hebben van verkoudheden, maar serieuze gezondheidsproblemen omwille van de koude komen niet voor.’

Onlangs was jullie bedrijf in het nieuws, omdat er bedienden zijn ontslagen. Michèle: ‘We hebben net een herstructurering doorgemaakt. Eerst zijn er een tachtigtal interimarbeiders moeten vertrekken, daarna 23 bedienden. Hoe komt dat? Wij voelen de crisis natuurlijk ook. Vis is geen goedkoop product en misschien dat mensen er minder van kopen. Elke zes maanden worden ook de contracten met de klanten heronderhandeld. De concurrentie is hard, dus moeten we altijd vechten voor onze klanten.

Andrea: Er is minder werk. Daarom is er bij de arbeiders economische werkloosheid. Dat beperkt zich wel tot af en toe een dagje, gelukkig geen hele week. Zopas zijn de contracten met klanten verlengd, dus zijn we weer zes maanden zeker. Ik maak mij geen zorgen over de toekomst. Ik heb er wel vertrouwen in.’

Jullie zijn allebei déléguée. Hoe sterk is jullie vakbondswerking?
Michèle: ‘Zes jaar geleden had je hier nog de blauwe, rode en groene vakbond. Maar nu is het een donkergroen bastion (lacht). 95 procent van de mensen is gesyndiceerd bij het ACV. Wij hebben ook alle zetels in de ondernemingsraad en het veiligheidscomité. Ik denk dat de collega’s ons waarderen, omdat wij de juiste informatie geven en veel voor de mensen regelen. Naast Andrea en ikzelf, zijn ook collega’s Fleur, Frederik en Michel vakbondsafgevaardigde. We hebben een eigen kantoortje in het bedrijf waar we de mensen kunnen ontvangen. De meesten hebben vragen over zwangerschapsverlof, loonfiche, tijdkrediet, landingsbanen … Ongeveer 30 procent van mijn werkuren ben ik bezig met mijn syndicaal werk. Ik mag daarvoor mijn werkplek verlaten, want alles wat ik in de productie doe is extra.’

Andrea: ‘Dat ligt anders voor mij. Ik kan mijn werkpost niet zomaar verlaten, want ik ben de enige kwaliteitscontroleur. Mensen spreken mij aan op de werkvloer. Als ik geen tijd heb, dan roep ik Michèle erbij.’ Waarvoor doen jullie het? Michèle: ‘Ik vind het leuk om problemen op te lossen voor mijn collega’s. Het overleg met de werkgever verloopt ook vlot. Soms hebben we een discussie, maar we komen er altijd uit. Wij gaan ook naar regionale en nationale vergaderingen van ACV Transcom. Dat komt er ook bij kijken. Maar dat doe ik met plezier. Als mensen voor je kiezen, moet je er iets voor over hebben.’

Bron: Visie

  • Comments(0)//www.acv-maritime.be/#post177