ACV Transcom Maritime

ACV Transcom Maritime

Factcheck: Zijn havenarbeiders verplicht zich aan te sluiten bij een vakbond? Niet waar!

Sector HavensPosted by webmaster 03 Jan, 2018 16:12
Ongeveer een maand geleden stuurde NVA-Kamerlid Wim via een vraag in de Kamer aan minister van Werk Kris Peeters het gerucht de wereld in dat wie havenarbeiders wil worden verplicht is zich aan te sluiten bij een vakbond. Slechts enkele dagen later werd deze vraag gevolgd door een andere, nl. om dringend werk te maken van de hervorming van de havenarbeid in de logistiek en de zogenaamde e-commerce. Die vraag was nog maar amper beantwoord of Patricia Ceysens en Egbert Lachaert van Open VLD dienden een wetsontwerp in “tot wijziging van de Wet van 8 juni 1972 betreffende de havenarbeid”, en wil op die manier logistieke en e-commerce activiteiten uitsluiten van het toepassingsgebied van de Wet, daarin opnieuw gesteund door N-VA.

Transparant traject
Om te beginnen is het absoluut onjuist om te stellen dat havenarbeiders verplicht zijn zich aan te sluiten bij een vakbond. In de havens bestaat wel een apart systeem voor aanwervingen. Zowel de vakbonden als de werkgevers kunnen kandidaten voordragen. Die moeten psychologische testen afleggen bij een onafhankelijk HR-bureau en ook medische proeven doen. Is de kandidaat geslaagd voor die testen, dan beslist een aanwervingscomité over de aanwerving. Dat comité is een paritair orgaan van werkgevers en vakbonden en wordt voorgezeten door een ambtenaar van de Federale Overheidsdienst. Wie geen lid is van een vakbond, kan zich evengoed laten voordragen door CEPA, en maakt daarmee evenveel kans om havenarbeider te worden. De andere Belgische havens hebben een gelijkaardig systeem. Alle kandidaten doorlopen eenzelfde, transparant traject.

Deze eigen manier van werken heeft logische en goede redenen. Vanwege de eigenheid van de havenarbeid werken de meeste havenarbeiders nooit exclusief voor één bedrijf. Ook is de haven een gevaarlijke en complexe werkomgeving waardoor enorm belang dient gehecht aan specifieke opleidingen en vormingen. Werkgevers zijn van nature niet geïnteresseerd om grote investeringen te doen in aanwervingen en opleidingen in zulke gevallen. Het is een unieke en goede samenwerking tussen de sociale partners die als échter partners samen proberen de belangrijkste economische motoren van ons land draaiende te houden.

Samen zoeken naar voldoende en geschikt personeel hoort daar ook bij! Zoals geweten is de nood naar personeel o.a. in de haven van Antwerpen enorm hoog en engageren alle sociale partners zich om hiervoor mee te zorgen.

Hoge syndicalisatiegraad
Bovendien gaat de betrokkenheid van de vakbonden bij de aanwerving over slechts één bepaalde groep van havenarbeiders, nl. de havenarbeiders algemeen werk. Daarnaast zijn er de vaklui en de logistieke medewerkers. Toch zien we dat in die twee laatste categorieën van havenarbeiders de syndicalisatiegraad even hoog is als bij de eerste. En erg hoog in het algemeen.

Die hoge syndicalisatiegraad in de haven is te verklaren door de goede dienstverlening van de vakbonden en het contact met de havenarbeiders. Hier maakt het niet uit of je in een klein of groot bedrijf werkt, en of het bedrijf een syndicale afvaardiging heeft. De vakbondsafgevaardigden in de haven zijn onafhankelijk en bieden iedereen bijstand. In de sector waar het grootste risico bestaat op arbeidsongevallen, is een goede bescherming en controle op vlak van veiligheid geen overbodige luxe.

Precaire contracten
Het verspreiden van dit ‘fake news’ diende dan ook duidelijk een ander doel, nl. de wet op de havenarbeid opnieuw aanvallen. Die werd, na een ingebrekestelling door Europa, met goedkeuring van de havenarbeiders zelf, aangepast én ook door Europa aanvaard. Maar voor sommige werkgevers blijft het een doorn in het oog dat de erkende havenarbeid van toepassing blijft. Zij willen een absolute vrijheid om te doen wat ze wil en een grenzeloze flexibiliteit van hun werknemers.

De werkgevers hebben daarmee duidelijk de liberale partijen aan hun kant. Het voorgestelde wetsontwerp zou betekenen dat heel wat werk in de haven niet meer door erkende arbeiders zou moeten worden gedaan. Daardoor zouden de werkgevers via uitzendarbeid of andere precaire contracten mensen tewerk kunnen stellen aan veel lagere lonen. Dit ten koste van de veiligheid. En van het sociaal overleg!

Politici en werkgevers die ofwel het overlegmodel niet genegen zijn ofwel niks kennen van hoe de havens écht werken willen met dit wetsvoorstel de funderingen van het sociaal overleg en de sociale balans onderuit halen. Voor hen is het sociaal overleg niet meer dan een ballast dat ze liever op de schop zien gaan, zeker in de havens waar dit systeem al tientallen jaren voor een sociale pacificatie zorgt. Het zou beter als voorbeeld dienen op bijvoorbeeld de luchthaven. Wij geloven sterk in het sociaal overleg en de wijze waarop de arbeid in de havens is gestructureerd.

Tablet
We gaan daarbij ook geen vernieuwingen of modernisering uit de weg. Dat de havenarbeiders instemden met de wijzigingen aan de wet op de havenarbeid is daarvan al een eerste voorbeeld. Stelselmatig en structureel wordt elk punt van de overeenkomst m.b.t. de Europese kritiek uitgevoerd. Ook loopt er al meer dan een jaar een nieuw project van elektronische aanwerving in de haven van Antwerpen. In plaats van zich elke ochtend naar het ‘kot’ te moeten begeven, kunnen de havenarbeiders nu thuis op een tablet het beschikbare werk raadplegen en zich aanmelden. Dit levert tijdwinst op voor de bedrijven omdat de arbeiders sneller en met het juiste materiaal ter plaatse kunnen zijn.

Wat deze politici tenslotte ook vergeten, is dat wij zeer trots mogen zijn op ons systeem en onze havenarbeiders, die alom geprezen worden voor hun kennis en kwalitatief werk en behoren tot de meest productieve arbeiders van Europa. Ook groeien onze havens nog jaar na jaar. Diegenen die dit nu allemaal op de helling willen zetten spelen pas écht met onze economie!









  • Comments(0)//www.acv-maritime.be/#post336