ACV Transcom Maritime

ACV Transcom Maritime

Robert De Corte

ACV TranscomPosted by webmaster 26 Apr, 2016 07:54
Robert De Corte is niet meer. Daarmee verlaat een Europeaan onze wereld. Robert groeide als arbeiderskind op in Brugge. Begaafd kreeg hij uitzonderlijk de kans om te studeren en groeide na deze studies, onderbroken door de Tweede Wereldoorlog, door naar de Christelijke Arbeidersbeweging.

In 1953 trad hij in dienst bij het ACV Brugge en kreeg de streek rond Zeebrugge-Heist-Blankenberge onder zijn hoede. Robert zag een vissersvolk dat zijn eigen organisatie nodig had en lijfde ze een voor een in bij het ACV. Vandaag zijn we nog steeds met voorsprong de grootste in de visserij.

In de herfst van zijn carrière stond hij aan de wieg van het "ZEEVISSERSFONDS", vandaag een begrip in de sector dat garant staat voor de sociale onderbouw van de ons nog resterende visserijsector.

Ook de dokwerkers lopen als een rode draad door het syndicale leven van Robert. Na de teloorgang van de Brugse binnenhaven, zette hij alles op de sociale verankering van de dokwerkers in de Zeebrugse haven. Als ACV-er kreeg hij het voor elkaar om het Fonds van Bestaanszekerheid voor de haven va Zeebrugge op te richten en in leven te houden.

De Wet Major bleef in Zeebrugge dode letter voor de directie van de NV Ferry-Boats, een dochterbedrijf van de NMBS. Na een lijdensweg van processen en stakingen die duurde van 1974 tot 1990 kregen Robert en het ACV het voor elkaar dat dit overheidsbedrijf plooide voor de wet. Pas na deze overwinning kreeg het huidige Zeebrugge met zijn sociale onderbouw gestalte.

Robert was als kind van de oorlog een overtuigd Europeaan. Als vakbondsleider van een kleine vissersvakbond was hij jarenlang Europees woordvoerder in het comité voor de sociale dialoog. Zijn stokpaardje was opleiding en vorming, iets wat Robert als gevolg van de oorlog had gemist. Hij promootte de samensmelting van de twee onderwijsnetten van het visserijonderwijs in zijn thuisstad Knokke-Heist en stampte ook de beroepsopleiding voor de dokwerkers uit de grond. Vandaag zijn dit nog steeds de pijlers voor de maritieme opleiding aan de kust.

Robert was een charmante collega, een verteller met een eigen visie. Hij had een enorme overtuigingskracht omdat hij recht door zee naar zijn doel stoomde. Steeds bezorgd voor zijn maten en niet in het minst voor zijn gezin. Robert genoot van een ferme oude dag. Hij vertrok met pensioen in 1987 maar stopte zoals zoveel syndicalisten nooit met zijn roeping.

Robert wordt vrijdag 29 april 2016 om 10u begraven in de Sint-Antoniuskerk te Heist aan Zee. U kan een online rouwregister HIER tekenen.



  • Comments(0)